فرق حمل و نقل عمومی با شخصی :

وسایل حمل و نقل از دو حالت خارج نیستند یا عمومی هستند و یا شخصی . حمل و نقل عمومی به آن دسته از وسایل می گویند استفاده از آن متعلق به طبقه و یا دسته ای خاص نبوده و عموم مردم عم از : با فرهنگ و بی فرهنگ ، مذهبی و غیر مذهبی ، شهری و دهاتی ، کارگر و کار مند و ... بدون استثنا همه از آنها استفاده می کنند . مانند اتوبوس ، تاکسی ، قطار و ...

وسایل حمل و نقل شخصی مخصوص یک نفر و یا حداقل خانواده معین می باشد . و عموم حق استفاده از آن را ندارند . و یا اگر بنا به ضرورت شخص بیگانه ای هم از آن استفاده کرد ، بصورت قوانین ناگفته و نا نوشته خود را ملزوم به رعایت مقررات و فرهنگ صاحب وسیله می کند .

فرهنگ استفاده از این دو گروه هم با هم متفاوت می باشد .

وضیعت ظاهری و نحوه نگهداری آن دو نیز با هم فرق دارد . هر چند ممکن است روی آن تابلوی عمومی نوشته نشده باشد . ولی وضع ظاهری آن نشان دهنده ی عمومی بودن آنهاست . مالک وسیله نقلیه عمومی هرچقدر هم ظاهری آراسته برای جلب مشتری داشته باشد . باز با لطف مسافرین بی مبالات و بی تعهد ، وضع درونی وارفته با صندلی های تیغ خورده ترک برداشته ، کف پوش های ساییده شده و ... که بیانگر عمومی بودن آنهاست ، خود نمایی می کند .

ولی وسایل شخصی هرچقدر هم مدل پایین باشد با سر و وضع مرتب و تمیز و بیشتر از همه موقع پارک کشیدن چادری روی می کشند تا از آفتاب زدگی و خش خوردن از عابران بی مبالات هم جلو گیری کند شخصی بودن خود را نشان می دهد .

اکثر آرایش شده ها در انظار عموی ظاهراً برای زیبا دیده شدن این کار را انجام ی دهند . آنها اصلاً توجهی به محرم و نامحرم ندارند . بیشتر آنها نیز جوانان ناپخته و بی تجربه هستند . آنها به عمق مسئله آگاه نیستند . به تاثیرات اولیه و ثانویه در خود و بینندگان از هر سن و سالی و فرهنگ و باور هایی نمی اندیشند . فقط تنها چیزی که می اندیشند زیبا توجه کردن است و لا غیر .

در صورتیکه آرایش شده در ملاء عام ظاهر این پیام را می رسانند که حداقل ، استفاده و لذت بصری برای عموم آزاد است !

با صد هزار جلوه برون آمدی که من

با صد هزار دیده تماشا منم ترا

درصورتیکه اگر از راه منطقی و فرهنگی و ... توسط افراد ذیصلاح ( بخصوص خانواده ها ) آگاهی داده می شدند ، شاید بیشترشان این کار ها را انجام نمی دادند .

بنظر شما چی ؟